Windows 7 Forum: konfiguracja, optymalizacja, porady, gadżety • - Sprzęt

Jak używać programu mhdd

Sat, 11 Apr 2015 12:39:29 +0200

Witam, chciałbym pokazać jak użyć programu mhdd

Zacznijmy od tego co to jest :

"...MHDD – darmowy (również do zastosowań komercyjnych) program do diagnozowania i naprawy dysków twardych.

Program umożliwia m.in:
-sprawdzenie stanu powierzchni dysku (w tym czasu odczytu każdego sektora i rodzaju błędu odczytu),
-wyszukiwanie fizycznych bad sectorów,
-usunięcie bad sektorów logicznych i wolnych sektorów, poprzez remap tablicy dysku (realokacja sektorów),
-sprawdzenie parametrów SMART dysku,
-naprawę firmware w niektórych dyskach.

Autorem programu jest Dimitry Postrigan posiadający bogate doświadczenie w naprawie dysków twardych..."
za: http://pl.wikipedia.org/wiki/MHDD

Jak go użyć?

Uwaga tracimy wszyskie dane z dysku!!
Nie odpowiadam za wszelkie uszkodzenia

Potrzebujemy :
-Rufus

-Mhdd.zip

-Pendrive Od 512mb wzwyż
-Tryb controlera ustawiony musi być na IDE/ Comaptible
Jak to zrobić?
Włączamy rufusa i ustawiamy jak na obrazku
Kolejnym krokiem jest skopiowanie archiwów mhdd z podanego wcześniej zipa
Jeśli wszystko zrobiliśmy dobrze powinno tak wyglądać
Kolejnym krokiem jest zabootowanie naszego pendriva w komputerze z tym nikt nie powinniem mieć z tym problemu
Jeśli zabootowało powinno wyglądać tak

Wpisujemy komendę mhdd
Za pierwszym razem zobaczymy

Wybieramy cyfrę naszego dysku
Dalej wciskamy 2x F4
Rozpocznie się skanowanie
Definicje słów mhdd

Kod:

INTERPRETACJA CZASÓW SEKTORÓW DLA DYSKU :  

<3ms - bloki z prędkością odczytu poniżej 3ms (szare - dobre) 

<10ms - bloki z prędkością odczytu poniżej 10ms (szare - dobre) 

<50ms - bloki z prędkością odczytu poniżej 50ms (szare - dobre) 

<150ms - bloki z prędkością odczytu poniżej 150ms (zielone - nie świadczy to dobrze, ale to jeszcze nie błąd) 

<500ms - bloki z prędkością odczytu poniżej 500ms (czerwone - niestabilny odczyt, opóźnienie - są problemy) 

>500ms - bloki z prędkością odczytu powyżej 500ms (brązowe - niestabilny odczyt, mogą zmienić się w "bad sectors")

Kod:

INTERPRETACJA BŁĘDÓW PRZY SKANOWANIU DYSKÓW :  

? TIME - przekroczenie czasu żądania (odczyt niemożliwy, dysk "zawiesza" się w tym miejscu), bardzo prawdopodobny "zgon" dysku 

x UNC - uszkodzony sektor (bad), 

! ABRT - żądanie odrzucone (nie znaleziono sektora - poważny błąd, możliwe uszkodzenie powierzchni) 

S IDNF - nie znaleziono znacznika sektora (najprawdopodobniej uszkodzone firmware dysku - nie do naprawienia w "domowych" warunkach) 

A AMNF - nie znaleziono znacznika adresu (problem z nagłówkami opisującymi sektory)

Wpisujemy komendę erase i rozpocznie się proces zerowania dysku
Pod koniec wciskamy F4 i wybieramy remap i znowu F4
Dla sprawdzenia efektów wciskamy 2x F4

FAQ:
Q: Czy dyski z interfejsem ata i sata będą na nim działać
A: Wziąłem starszą wersję, która obsługuje to ale jest prawdopodobieństwo że uśmierci. Nie obsługuje interfejsu scsi

Q: Czy są jakieś "zakazane" komendy mhdd?
A: Tak jest jedna "makebad" tworzy badsectory w wybranym miejscu

Q: Jak zdobyć informacje S.M.A.R.T
A: Wpisujemy smart i jest

Q: Czy gdzieś jeszcze występuje mhdd?
A: Występuje w Hiren's Boot CD

Q: Czy można ufać temu programowi bezgranicznie?
A: Nie, te wyniki są zmienne

Q: Czy jest jakiś sposób by nie tracić danych?
A: Jest alternatywny program pod nazwą hdd regenerator niestety haczyk jest taki że jest płatny

Źródło:
komputerswiat.pl (tłumaczenia oznaczeń w skanowaniu) Wikipedia.pl (konkretne informacje o mhdd)

Wszelkie wskazówki o niedociągnięciach proszę kierować na moje PW.

Jak wywoływać ręcznie blue screeny (tutorial)

Thu, 16 Feb 2012 14:02:35 +0100

Krótki poradnik na temat ręcznego wywoływania blue screenów które z jakiś powodów niechętnie się pojawiają lub ich ślady w postaci zrzutów minidump (pliki *.dmp potrzebne do analizy) nie są zapisywane na dysku w katalogu c:\windows\minidump
Inicjację wywołania początkuje wciśnięcie odpowiedniej sekwencji na klawiaturze. Zanim jednak taką czynność wykonamy należy wykonać następujące kroki:

1. Sprawdzić czy w systemie włączone jest zapisywanie zrzutów pamięci podczas błędu
Dobrze jest też odznaczyć automatyczne uruchamianie po błędzie - zobaczymy bsoda na ekranie

2. Włączamy CrashOnCtrlScroll w rejestrze systemowym

Klikamy w Start wpisując cmd a potem regedit.
W zależności jaką klawiaturą dysponujemy PS2/USB odnajdujemy gałęzie
Dla PS2:
HKEY_LOCAL_MACHINE\System\CurrentControlSet\Services\i8042prt\Parameters
Dla USB:
HKEY_LOCAL_MACHINE\System\CurrentControlSet\Services\kbdhid\Parameters

... i dla parametru nowo dodanego parametru CrashOnCtrlScroll dajemy wartość 1 typu REG_DWORD. Po czym restartujemy sprzęt celem przeładowania rejestru.

Pozostaje już tylko wcisnąć i przytrzymać prawy Ctrl oraz jednocześnie dwukrotnie wcisnąć Scroll Lock.

Niniejsza porada działa w systemach XP/Vista/7.

PCMark7 - kompleksowe badania wydajności komputera

Tue, 17 May 2011 20:40:18 +0200

Testowanie wydajności komputerów nie jest łatwym zadaniem, jeśli robić to ręcznie. Należy uruchomić system operacyjny, potem wiele różnych zadań jednocześnie, sprawdzić jak długo trwają, spowodować pobieranie i przechowywanie danych w różnych kontekstach i ponownie sprawdzić czas. W skrócie, jest to czasochłonne i uciążliwe. Dlatego istnieją programy testowe. Jednym z najbardziej znanych jest PCMark fińskiej firmy Futuremark. Korzystają z niego wszystkie znane na arenie międzynarodowej witryny testujące komputery. PCMark jest zestawem testów, które inicjują wiele programów obciążających komputer w ten sam sposób, jak robi to aktywny użytkownik. Wszystkie wyniki są mierzone i ważone. Po badaniu, które może trochę potrwać w zależności jak szybki komputer testujemy, prezentowany jest wynik o nazwie PCMark. Użytkownicy mogą się zarejestrować i przesłać swój wynik do porównania, w którym można sprawdzić rezultaty z podobnych maszyn i zobaczyć, jakie składniki hardware w nich siedzą. Pomiary są również przedstawione szczegółowo dla każdego kluczowego elementu komputera: karta graficzna, dysk twardy, pamięć - wyniki podane są dla każdego testu.

Pierwsza edycja PCMark wyszła w 2002 roku, ale wiele się wydarzyło od tamtego czasu. Zarówno wykorzystanie, komputery, oprogramowanie, a zwłaszcza system operacyjny bardzo się zmienił. W 2004 r. doszło do pierwszej edycji testującej wielozadaniowość(multitasking). W 2005 r. badania rozszerzono i podzielono na osobne sub-testy, które testują system, procesor, pamięć, grafikę i dysk twardy. Potem nastąpiła zmiana nazwy na PCMark Vantage wraz z dostosowaniem do testów Windows Vista we wszystkich kontekstach i środowiskach oraz obsługą systemów zarówno 32 jak i 64 bitowych. Od paru dni można pobrać najnowszą wersję PCMark7 i jak sama nazwa wskazuje jest to test dla komputerów z Windows 7.

W tej wersji test jest podzielony na 7 różnych scenariuszy testowych, dopasowanych do sprzętu i aplikacji.

1. PCMark - badanie ogólnej wydajności, które stanowi o oficjalnym wyniku do porównań
2. Lightweight test - dla prostych maszyn, na których nie byłoby możliwe uruchomienie całego pakietu PCMark7
3. Entertainment test - sprawność maszyny dla rozrywki, mediów i gier
4. Creativity test - wydajność w typowych zastosowaniach kreatywnych, czyli obróbka zdjęć i wideo
5. Productivity test - wydajność przy korzystaniu z Internetu i aplikacji biurowych
6. Computation test - zawiera testy 'czystej' mocy obliczeniowej systemu
7. Storage test - testy systemów pamięci masowych

PCMark7 występuje w trzech różnych wersjach:
Basic jest bezpłatna, ale podaje tylko PCMark i pozwala na przesyłanie i porównanie z innymi wynikami badań.
Advanced kosztuje 39,95 dolarów i uruchamia wszystkie testy.
Professional przeprowadza wszystkie testy, które można zautomatyzować oraz ma wsparcie priorytetowe. Kosztuje 995$.

Strona domowa Futuremark / kliknij

Wymuszanie natywnej rozdzielczości oraz odświeżania (porada)

Sun, 30 Jan 2011 12:40:57 +0100

Niniejsza porada została napisania jako odpowiedź na powtarzające się problemy z uzyskaniem optymalnych ustawień rozdzielczości oraz odświeżania w systemach Vista/7 po kablu DVI/HDMI. Mam tu na myśli np rodzinę Samsungów z serii T.
Spotykanym problemem jest brak możliwości ustawienia rozdzielczości wyższej jak 1280x1024 i to przy 59Hz gdzie nie ma już możliwości podjechania do Full HD (1920x1080) czy wspomniany samsung t220 do 1680x1050 i pozostaje czarny ekran z napisem "Not Optimum Mode. Recommended Mode: XXXXxXXXX XXHz".
Całą zaistniałą odpowiedzialność ponosi coś co się nazywa EDID, które jest umieszczone najczęściej w kości EEPROM monitora.
Wytwórca umieszcza w nim informacje o obsługiwanych trybach. Gdy naszego deklarowanego trybu tam nie ma system wraz z kartą grafiki nie mogą go wyświetlić. Dzieje się tak kiedy dane w procesie produkcji były niepełne lub uszkodzone.
Zatem aby wszystko działo poprawnie trzeba utworzyć taki sterownik który będzie miał "ściągnięte" informacje z EDID oraz dorzuci resztę informacji. Sterownik dlatego iż nadpisanie w kości eeprom nie wchodzi w rachubę i praktycznie trzeba to robić przy każdym stawianiu systemu.
Wg producentów niepełne dane zawarte w tymże EDID nie uprawniają nas do reklamacji - wystarczy zadzwonić na infolinię, stwierdzenie "skoro działa na windows XP to już nie nasz problem" można często usłyszeć.

Do pobrania
Oczywiście w sieci istnieją inne programy do edycji lecz ja skupię się na poniższych
Phoenix EDID Designer v1.3 200kb
http://www.tucows.com/preview/329441
Monitor Asset Manager v2.5 500kb
http://www.entechtaiwan.com/files/moninfo.exe

Na czym będzie polegał cały proces
* odczytaniu danych EDID zawartych w kości eeprom monitora/telewizora
* edycji i dostosowaniu brakujących trybów
* utworzenie nowego poprawnego sterownika

Etapy

1. Uruchamiamy Phoenix'a i od razu otwieramy ikonkę rejestru lub opcja Tools -> Extract Registry EDID...
Otworzy się okienko z wyborem naszego ekranu, zaznaczamy i klikamy Extract EDID.

2. Klikamy w ikonę ołówka do pracy w trybie Modify, ponowne kliknięcie blokuje edycję.

3. Zmieniamy ustawienia EDID zależnie od możliwości naszego ekranu monitora/tv.
Proszę się dokładniej przyjrzeć zakładce Standard Timings oraz Detailed Timings w bloku 1
Parametry dla danego sprzętu najlepiej szukać na stronach producentów. Wykazujemy przy tym pełną ostrożność.
Nieumiejętna konfiguracja może doprowadzić do zniszczenia.
Można też spróbować znaleźć w sieci gotowca wpisując frazę dokładnego modelu + edid.

4. Zapisujemy ustawienia File -> Save EDID As.. do pliku z rozszerzeniem dat i na tym kończymy pracę z Phoenix'em.

5. Uruchamiamy Monitor Asset Manager i wczytujemy zapisany uprzednio plik z danymi naszego ekranu.

6. Zapisujemy informację sterownika Create INF ... do nowego pliku pod nazwą np monitor.inf

7. Otwieramy managera urządzeń (Start -> devmgmt.msc) i aktualizujemy przerobiony sterownik dla danego monitora
Panel Sterowania -> Manager urzadzeń - > Monitory -> Wybieramy monitor i prawym klawiszem myszy opcja Aktualizuj oprogramowanie sterownika -> Przeglądaj mój komputer ...

8. Na koniec restart sprzętu.

Pełna specyfikacja EDID jaką dokonał producent nie zostanie uzyskana po wejściu DSUB.

Literatura:
http://www.microsoft.com/whdc/device/dis..._over.mspx
http://pl.wikipedia.org/wiki/EDID
http://www.entechtaiwan.com/lib/softmccs.shtm
google.pl

Disclaimer: Autor porady nie odpowiada za wszelkie szkody powstałe na wskutek działania aplikacji.

Testowanie kart graficznych Furmark (porada)

Sun, 30 Jan 2011 00:41:58 +0100

W tej poradzie znajdziecie informacje na temat sprawdzania stanu swoich kart graficznych, co potrafią i ile mogą znieść.
Jeśli macie podejrzenia iż wasza grafika nie domaga jest na to sposób. Opisze pokrótce użycie dość prostego ale zarazem pożytecznego programiku zowiącego się Furmark.

Co potrafi:

* obciążyć grafikę obliczeniami 3d i sprawdzić jej stabilność a w zasadzie innych podzespołó także
* pokazywać możliwe artefakty czyli różnego rodzaju zniekształcenia w obrazie (pasy, kropki dziwne znaczki, przekłamania kolorów)
* pokazuje temperaturę rdzenia, jest zawsze większa niż w grach bo obciąża grafikę bardzo mocno
* ukazać słabe strony waszego sprzętu np obciążona prądożerna grafika może wywoływać duże spadki napięcia na zasilaczu a co za tym idzie resety
* doskonałe narzędzie dla overclokerów którzy podwyższają stopniowo wartości taktowania i napięcia vcore
* może doprowadzać do wyświetlenia bluescreenów

I Download

Do pobrania program o nazwie Furmark w obecnej wersji 1.8.2 dla Windows XP/Vista/7 2.2MB
http://www.ozone3d.net/benchmarks/fur/#download

II Instalacja

Uruchamiamy niewielkiej wielkości instalator, na końcu zapyta nas czy chcemy uruchomić go w wersji na procesorze jedno czy wielordzeniowym (Multi-GPU)
Opcja ta umożliwi uruchomienie testu na wszystkich rdzeniach co pozwoli ocenić stabilność, także wszelkie Core 2 Duo, Core 2 Quad, Dual Core, seria i3/5/7, Athlony X2, Phenomy.... etc będą miały co robić.

III Korzystanie z aplikacji

Okno programu

Jadąc od góry wybieramy:
Lang
- polish
Tryb
- test stabilności czyli działanie w pętli
- benchmark czyli szybki teścik i wyświetlenie wyników do ewentualnego opublikowania
dodatkowo można zaznaczyć logowanie temperatury do pliku, program i tak wyświetla przebieg na wykresie podczas sestu
Rozmiar okna
- pełny ekran zaznaczamy jak najbardziej
- typowe rozdzielczosci, najlepiej kiedy ustawimy taką samą jaką mamy ustawioną w systemie, natywną rozdzielczosć dla monitora, im wyżej tym gorsza wydajność
- próbki MSAA, antialiasing wygładzania krawędzi też wypadałoby ustawić na sensowny poziom
Start!
- rozpoczynamy test

UWAGA!
Przed rozpoczęciem testu obciążeniowego w którym wydalana jest duża ilość ciepła należy bezwzględnie:
1. Sprawdzić stan zakurzenia podzespołów.
Doprowadzamy do oczyszczenia okolic wentylatorów z kurzu - ten od cpu najlepiej zdjąć i przeczyścić pędzelkiem/odkurzaczem w połączeniu ze sprężonym powietrzem, wentylatory trzymamy przez chwilę w nieruchomej pozycji.
Niestety zdarzają się sprzęty o które się nie dba. To zadanie ma na celu udrożenienie przepływu powietrza i odprowadzenie ciepła na zewnątrz.
2. Sprawdzić stan podzespołów na karcie.
Dobrze jest wykręcić grafikę i ją co nieco pooglądać gdyż czasem dzieją się na niej różne rzeczy typu przypalenia laminatu, przegrzania w miejscach gdzie są układy zasilające, odpadłe radiatory na pamięciach, uszkodzone kondensatory - to da się zobaczyć bez zbędnego grzebania o ile producent nie upakował jej w jakąś obudowę i nie daj boże ma to gwarancję - wtedy nie rozkręcamy. Gdy zauważymy widoczne gołym okiem uszkodzenia testu do momentu naprawy nie przeprowadzamy gdyż może to doprowadzić także do uszkodzenia innych elementów.

IV Test

Na obrazku widzimy następujące informacje:
* ilość klatek FPS
* tryb testu stabilności
* liczba następujących po sobie klatek
* czas liczony od momentu rozpoczęcia testu
* jednostka GPU i taktowanie jej zegarów
* wykres przebiegu wzrostu temperatur, od temp minimalnej na początku do obecnie panującej

V Spostrzeżenia

Zaletą tego programiku jest to iż dość szybko wyciska siódme poty ze sprzętu. Zależnie od modelu grafiki podczas testów nie możemy sobie pozwolić aby się przegrzała. Minimalne temperatury podczas idle dla grafik low-end to ok 30st, te ze średniej i wyższej półki mają rozpiętość 40 do ok nawet 60st.
Górne granice wygrzewania nie powinniśmy przekraczać powiedzmy ok 90st, dla grafik dwuprocesorowych typu "kanapka" może być ciut więcej. Praca w takich temperaturach dość szybko skraca żywotność układu.
Podczas testów może się przytrafić wspomniana ogromna temperatura. Wtedy wyłączamy test i w zasadzie komputer. Analizujemy co mogło być tego przyczyną. Jeśli wszystko jest wyczyszczone postarajmy się o dodatkowy nadmuch w stronę grafiki czy ogólnie lepszy przepływ w obudowie. Jeśli macie zdolności manualne można ponownie przesmarować rdzeń pastą uprzednio zdejmując ostrożnie układ chłodzenia. Kolejna rzecz to spędzające z powiek zmory w postaci przekłamań o obrazie czyli artefakty. Tu raczej sprawa jest prosta. Tego typu uszkodzenia są powodowane przez "rozklejający" się układ bga połączenia gpu z laminatem. Koszty reballingu w odniesieniu do tanich grafik są nieopłacalne.
Niespodzianką mogą być także restarty/wyłączenie/brak obrazu czy niebieskie ekrany powodowane najczęściej przez błędy sterowników. Przy błędach zasilania musimy koniecznie sprawdzić stan zasilacza czyli pomiar napięć voltomierzem/multimetrem linii 3.3/5/12V podczas obciążenia.
po kilka wyników. Da nam to obraz czy nie ma spadków/skoków napięć od normy czyli po 5% odchyłu 3.14-3.46V/4.75-5.25V/11.4-12.6V. Opis jak to zrobić spokojnie znajdziecie w sieci. Przy dodatkowym zasilaniu grafiki mierzymy także napięcie na wtyczce 6 pinowej pcie - ma być 12V.
Nie zalecam uruchamiania tego testu tym bardziej w trybie extreme burning na notebookach nie przystosowanych do grania. Raz, że sprzęt musiałby być przeczyszczony, dwa niektóre układy chłodzenia są niewydolne a podzespoły fatalnie chłodzone. To się dopiero okazuje po rozebraniu spodu sprzętu. Lepiej jest puścić jakiś film, odpalić dedykowany test z gry, czy odpalić memtest, który dość dobrze pomęczy płytę główną.

Disclaimer: Autor porady nie odpowiada za wszelkie szkody powstałe na wskutek działania aplikacji.

Testowanie pamięci RAM programem Memtest86+

Thu, 06 Jan 2011 13:07:34 +0100

Nośnik
Metoda 1: Z pamięci USB

1. Pobierz najnowszą wersję "Auto-installer for USB Key (Win 9x/2k/XP/7)" z tego linku
2. Podłącz pusty klucz USB. Rozmiar bez znaczenia, ponieważ rzeczywiste pliki zajmują 180 KB miejsca.
3. Przejdź do Folderu z pobranym programem, a następnie kliknij dwukrotnie na plik .Exe
4. Postępuj zgodnie z instrukcją. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia problemów, zaleca się sformatować nośnik usb

Metoda 2: Z CD

1. Pobierz najnowszą wersję "Precompiled Boot ISO" z tego linku
2. Otwórz pobrany plik zip, a następnie przeciągnij plik ISO na pulpit.
3. Kliknij prawym przyciskiem myszy na ISO i wybierz Otwórz za pomocą (wskazując program do nagrywania)

4. Włóż pusty dysk CD do napędu
5. Kliknij na "Zapis".

Badanie

1. Z płyty w napędzie lub klucza USB, uruchom ponownie komputer.
2. Memtest natychmiast rozpocznie badania
3. W zależności od ilości pamięci zaleca się pozostawić program w celu sprawdzenia przez całą noc. (Górny wskaźnik PASS pokazuje postęp całego sprawdzenia)

Mała uwaga - pamiętajmy żeby nie uszkodzić pamięci ładunkiem elektrostatycznym - zawsze rozładuj swoje ciało dotykając uprzednio np. grzejnika
Pozdrawiam

Wyszukiwanie sterowników (tutorial)

Mon, 01 Nov 2010 17:04:43 +0100

Hej.
Chciałbym Wam przekazać i zaprezentować program do pobierania i/lub aktualizacji sterowników. Wiem, że są programy do tego płatne i niepłatne. Ogólnie bardzo głośno jest o programie Driver Max, pomimo tego, że jest darmowy być może Ciebie drażni to jak mnie, że taki program powinien być szybki i prosty. Natomiast w Driver Max jest jak dla mnie żmudny proces instalacji wraz z zakładaniem konta itd.
Przedstawię Wam bardzo wydajny i bardzo prosty w obsłudze program do wyszukiwania sterowników. Program nosi nazwę Driver Easy. Program jest darmowy jak i płatny. Różnica pomiędzy płatnym a niepłatnym jest taka, że istnieje różnica w prędkości pobierania sterowników jak i również w wersji free można pobierać tylko jeden plik w danym czasie.
Link do pobrania programu Driver Easy:
http://www.drivereasy.com/

Wiem, że program i jego prostota jest dość błacha, ale miałem co do tego programu pytania dlatego postanowiłem zrobić krótką instrukcję na jego temat.
Gdy masz już program pobrany i zainstalowany praktycznie sam się uruchomi za pierwszym razem lub uruchamiasz za pomocą ikony.
1. Na zdjęciu poniżej widać pierwszy etap klikamy na "Scan Now",

2. Program przeszukuje Twój komputer i pokazuje, którego lub których sterowników brakuje na Twoim komputerze. Klikamy "Get Drivers",

3. W następnym etapie mamy możliowść wybrania poszczególnego sterownika w tym przypadku klikamy na "Download", obok wskazanego sterownika lub pobieramy wszystkie za pomocą przycisku "Download All". W tym przypadku korzystam z programu niepłatnego i czas pobrania sterwoników na zdjęciu zajęło około 7 min.

4. Na przykładzie pokaże dla jednego sterownika w tym momencie. Obok pobranego sterownika jest opcja "Install". Klikamy install, czekamy chwileczkę i zaczyna się proces instalacji z poziomu programu.

Na pewno jest pytanie gdzie znajdują się pobrane sterowniki. Otóż znajdują się one w folderze:
C:\Users\Twoja Nazwa\AppData\Roaming\Easeware\DriverEasy\drivers

Gdy masz już zainstalowane sterowniki, możesz z podanej w/w ścieżki skopiować sterowniki do innego folderu, partycję, pendrive bądź płytę i masz już komplet na przyszłość.

Pzdr

Dbamy o kondycję dysku i backup systemu (porada)

Wed, 23 Jun 2010 23:39:53 +0200

Hej Wam.

Chciałbym przedstawić poradę na temat ochrony dysku.

1. Diagnoza wstępna

Niestety każdy dysk może ulec awarii. Warto więc postarać się o rozpoznanie zbliżającej się katastrofy. Nie jest to łatwe, bo błędy powodowane przez uszkodzony dysk mogą na pierwszy rzut oka przejść zupełnie niezauważone. Jednak nieoczekiwane włączanie się sprawdzania dysku po starcie systemu czy nieudane próby otwarcia plików są sygnałem alarmowym, na który musisz zareagować, póki nie utraciłeś danych.

Praktycznie każdy dysk jest wyposażony w mechanizm monitorowania, który ostrzega o nadchodzących problemach - S.M.A.R.T. (Self-Monitoring, Analysis and Reporting Technology). Korzystając ze specjalnego oprogramowania, możesz łatwo poznać aktualną kondycję swojego magazynu danych.
W naszym przykładzie posłużę się programem CrystalDiskInfo (free):
Program można pobrać z [urln=http://crystalmark.info/download/index-e.html]tej strony[/urln].

1.1. Gdy program zostanie pobrany i zainstalowany na komputerze możemy przystąpić do czynności sprawdzenia jego temperatury i jego zdrowia

Na powyższym zdjęciu można zauważyć, że kondycja dysku jest dobra i informuje nas o prawidłowej temperaturze. Poniżej przedstawię orientacyjne temperatury dla dysków:

- Poniżej 50°C – możemy uznać za prawidłową temperaturę dysku,
- Pomiędzy 50- 60°C- jest to podwyższona temperatura dysku. W tym wypadku może nastąpić zwiększone zużycie dysku,
- Powyżej 60°C- jest to już wysoka temperatura w wyniku czego istnieje duże ryzyko awarii dysku.

W powyższym zdjęciu możemy zauważyć kolor niebieski co oznacza poprawną temperaturę dysku. W przypadku gdy kolor jest żółty oznacza ostrzeżenie. Natomiast kolor czerwony oznacza stan alarmowy dla dysku.
Zalecam również sprawdzenie na liście parametrów S.M.A.R.T.

Również w tym przypadku oznaczania kolorystyczne mają znaczenia jak powyżej. Chciałbym nadmienić, że jeżeli mamy komunikat przy pozycji:

- Ilość realokowanych sektorów- oznacza, że na dysku są znajdują się uszkodzone sektory, co niestety praktycznie doprowadza do utraty danych.
- „Czas potrzebny do rozkręcenia talerzy” jak i również „Częstotliwość błędów podczas pozycji......”- oznacza praktycznie jego tzw. Śmierć czyli zużycie mechaniczne spowodowane awarią fizyczną dysku (tutaj jest kilka opcji np: zużycie talerzy itd.).

Krótka nota jak dbać o dysk twardy:

- Gdy w obudowie masz więcej niż dwa dyski, nie montuj ich jeden nad drugim, lecz pozostaw między nimi jedną wnękę wolną. Poprawi to warunki chłodzenia, a także zminimalizuje ryzyko nakładania się wibracji z obu napędów na siebie co poprawi komfort pracy głowic.
- Jeżeli jest to możliwe staraj się umieszczać dyski w obudowie najniżej, jak to możliwe. Najlepiej zamontuj dysk tuż przy podstawie, im bliżej podstawy, tym chłodniej co jest bardzo dobre dla dysku.
- Gdy dysk ma temperaturę znacznie wyższą od pokojowej, rozważ montaż cichego, wolnoobrotowego wentylatora z przodu obudowy, gdy nie ma otworów do jego montażu, zamontuj specjalne moduły chłodzących dyski.

Istnieją inne programy do monitorowania dysku i możemy posłużyć się innymi. Praktycznie zasada działania jest ta sama jak i również komunikaty:

- HDTune,
- WinAAM- jest również przydatny do wyciszania dysków z wykorzystaniem AAM (kompromis pomiędzy jego wydajnością, a cichą pracą dysku w zależności od konfiguracji pracy głowicy dysku),
- HDD Health.
Jest wiele innych programów do diagnozowania, ale tutaj raczej nie będę się rozwodzić, bo uważam, że przedstawione są warte uwagi.

2. Co robić w przypadku gdy mamy uszkodzenie dysku?

Na początek chciałbym przytoczyć trochę teorii o uszkodzeniach dysku. Błędy na dysku twardym dzielą się na dwa rodzaje logiczne i fizyczne. Błędy fizyczne, czyli bad sectory (ang. błędne sektory), powstają wskutek uszkodzeń powierzchni talerzy dysku. Jeśli na dysku pojawiają się bad sectory, należy jak najszybciej przenieść dane, dysk może w każdej chwili przestać pracować. Błędy fizyczne są rezultatem wstrząsu lub uderzenia w dysk. Ponieważ odległość między talerzem a głowicą wynosi kilka mikrometrów, nawet mały wstrząs dysku w trakcie pracy może być skutkiem porysowaniem talerzy co może doprowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia dysku.

Początkowo może być to niezauważalne, ponieważ dysk ma pewną ilość zapasowego miejsca i elektronika dysku automatycznie zastępuje uszkodzone miejsce rezerwowym. Jednakże uderzenie głowicy o talerz powoduje odkruszenie się drobin lakieru, które obijają się potem wewnątrz dysku, powodując kolejne uszkodzenia.

Błędy logiczne powstają podczas niespodziewanych wyłączeń lub resetów komputera. Prowadzą one zazwyczaj do utraty lub uszkodzenia danych, wykorzystywanych w momencie, w którym nastąpił nieplanowany restart. Czasem może to być plik, który właśnie edytowaliśmy, a czasem pliki systemowe, których brak uniemożliwi uruchomienie Windows. Krótki graf przedstawiający co powinniśmy zrobić w razie wykrycia awarii:

Naprawę za pomocą CHKDSK można naprawić w następujący sposób. Klikamy nadany dysk (prawym przyciskiem myszki) po czym wykazuje menu, wybieramy Właściwości. Po czym otwiera się okno i szukamy zakładki Narzędzia ( Tools), klikamy na „Sprawdź teraz". Zaznaczamy obie opcje w następnym oknie dialogowym i rozpoczynamy proces naprawy.
Można również w inny sposób za pomocą okna cmd. W tym przypadku start/ uruchom wpisujemy cmd ( Vista i W7 uruchamiamy w trybie administratora), wpisujemy polecenie:

chkdsk /F np. chkdsk C: /F.
Istnieją również inne programy do naprawy błędów logicznych na dysku:
- Paragon Drive Copy,
- HDD Regenerator w pakiecie Hiren`s Boot,
- czy MHDD.

3. Zakładamy partycje.

Krótka nota na temat partycji i ich typach:
- partycja podstawowa- jest to partycja używana do instalowania systemów i przechowywania danych. Na każdym dysku musi istnieć co najmniej jedna partycja podstawowa, ale nie może i nie powinno być ich więcej aniżeli cztery.
- partycja rozszerzona- partycja używana do przechowywania danych. Jest ona tworzona w obrębie dysku obok partycji podstawowej. W każdej z niej możemy tworzyć partycje logiczne.
- dysk logiczny- jest tworzony w obrębie partycji rozszerzonej. Pozwala ona na instalowanie systemów oraz przechowywanie danych. Natomiast w przeciwieństwie do partycji podstawowej możemy tutaj tworzyć nieograniczoną ilość partycji.

Partycje możemy tworzyć za pomocą różnych narzędzi. Przytoczę tutaj przykład za pomocą narzędzi systemowych jak i również za pomocą programu zewnętrznego Paragon Partition Magic 2010. Chciałbym nadmienić, że z reguły używanie narzędzi systemowych kończy się utratą danych jak i również praktycznie partycja ma stały rozmiar co w efekcie nie pozwala na dalszą jej modyfikację.

3.1. Za pomocą narzędzi systemowych

-w przypadku gdy mamy jedną partycję (co w szczególności jest to popularne przy nowych laptopach, ale nie w wszystkich) operacja wygląda następująco:
Start/ Panel sterowania/ System i zabezpieczenia/ Narzędzia administracyjne/ Utwórz i sformatuj partycję dysku twardego.

Następnie prawym klawiszem myszki na przestrzeń, którą chcemy zmniejszyć i wybieramy zmniejsz wolumin:

Po czym trwa badanie o ile może zostać zmniejszony wolumin i mamy następująco:

System sam wytyczył o ile możemy zmniejszyć wolumin. Możemy tutaj sobie zmienić ilość , ale tylko i wyłącznie w dół czyli nie możemy sobie zwiększyć. Naciskamy na zmniejsz i mamy utworzony nowy wolumin czyli partycję.

3.2. Za pomocą programu zewnętrznego czyli jak wspomniałem Partition Magic 2010

- Create partition- oznacza tworzenie nowej partycji,
- Delete partiotion- usuwamy partycje,
- Resize partition- zmieniamy rozmiar poprzez jej rozszerzenie,
- Merge partition- w sumie najciekawsza, bo możemy połączyć partycje co niestety nie mamy możliwości w narzędziach systemowych.

Wszystkie pozostałe funkcje możemy dokonać w narzędziach systemowych, ale niekoniecznie dlatego bardziej skupię się na narzędziach zewnętrznych.
A więc zaczynamy:
Uruchomienie programu:

Następnie przystępujemy do tworzenia partycji.

Na czerwono został zaznaczony suwak za pomocą, którego możemy domyślnie zmieniać rozmiar partycji a nie jak nam narzędzia systemowych, które nakazują. Po czym next

Tutaj widzimy i możemy sobie wybrać jaki rodzaj partycji chcemy (ja utworzę jako NTFS, ponieważ jest odporny na powstawanie zagubionych klastrów i bad sektorów logicznych oraz dokumentów skrzyżowanych.). W volume label nazywamy partycję jak uważasz ja nazwałem Cosik. Następnie next

Zaznaczamy Yes i next. Zaczyna nam się tworzyć partycja. Program prosi nas o restart czyli zgadzamy się

Komputer sam się uruchamia i nie musimy nic już robić, bo program tworzy za nas uprzednio przez nas zaplanowaną partycję.

Czekamy aż cały proces się zakończy. I mamy efekt utworzenia dwóch partycji włącznie systemową bez utraty systemu.

Istnieją również inne programy służące do tworzenia i/lub zarządzaniem partycji, które można pobrać z strony ( w przypadku gdy ktoś nie chce się nastawić na aplikacje płatne):

http://www.pobieralnia.pl/kategoria-214-...dysku.html

3.3. W przypadku gdy chcemy połączyć lub zwiększyć partycje a mamy na niej dane tutaj niestety nie możemy posłużyć się narzędziem systemowym (choć niekoniecznie, ale praktycznie chcąc zwiększyć partycję systemową nie ma takiej możliwości. Być może system dopuści nas do zwiększenia partycji innej aniżeli systemowa, ale tutaj musimy się liczyć z utratą danych). Za pomocą Partition Magic 2010 pokażę jak można połączyć i/lub zwiększyć partycję bez utraty danych (z tym, że zalecam zrobienie kopii danych, bo nigdy niewiadomo co może się wydarzyć. Jeszcze nigdy się mi to nie zdarzyło utratą danych, ale trzeba dmuchać jak to się mówi na zimne )

A więc przystępujemy do zwiększenia partycji systemowej (tutaj przykład, ale możemy stosować do innych patycji), bo akurat tutaj potrzebujemy zwiększenia partycji i zabrakło nam miejsca.

W tym przypadku zaznaczamy opcję resize partition w menu głównym programu Partition Magic i zaczynamy:

Zaznaczamy w tym przypadku patycję c: ponieważ tą będziemy zwiększać po czym next:

I znowu suwakiem manewrujemy o jaką ilość chcemy zwiększyć partycję

Zaznaczamy Yes i po czym komputer poprosi o restart. Po czym komputer zacznie się uruchamiać i zacznie się proces. Czekamy aż wszystko automatycznie się zakończy i mamy problem z głowy. I efekt mamy taki, że mamy zwiększoną partycję systemową bez utraty systemu i danych na partycji, która była zmniejszona (pamiętając ile mamy danych, aby nie przekroczyć limitu).

Nie będę pokazywać jak usuwać partycję, ale jest to analogiczne do tworzenia partycji. Natomiast pokaże jak scalić z sobą partycję bez utraty danych na dysku.
Tak więc uruchamiamy program Partition Magic 2010. Zaznaczamy opcję Merge Partition i zaznaczamy najpierw, którą partycję chcemy połączyć:

Po czym w następnym oknie zaznaczamy następną partycję, którą chcemy scalić:

W Folder name znajduje się nazwa gdzie będą dane na temat połączenia partycji. Możemy nazwać folder jak chcemy.

Po czym ukazuje nam się jak będzie wyglądać partycja w całości

Oczywiście akceptujemy Yes, next po czym proces się rozpoczyna. Program prosi nas o restart maszyny na co się zgadzamy i czekamy aż program zakończy sam działanie. I efekt mamy połączoną partycję w całość bez utraty danych.

Wyłączamy sprawdzanie dysku (porada)

Tue, 15 Jun 2010 22:05:52 +0200

Hej.
Chciałbym przedstawić opcję sprawdzania dysku i ciut wyjaśnić tego przyczynę:

Cytat:Przyczyną regularnego sprawdzania dysków jest tzw. bit zmiany (dirty bit). Jeśli np. wyłączyłeś komputer, zanim system pozamykał wszystkie procesy, Windows ustawi w sektorze startowym (dotyczy FAT32) lub w tablicy Master File Table (dotyczy NTFS) każdej partycji bit sygnalizujący, że system plików znajduje się w niespójnym stanie. W trakcie wczytywania systemu Windows program Autochk.exe sprawdza wszystkie partycje pod kątem wspomnianego bitu zmiany, a jeśli jest on ustawiony na 1, przywołuje program Chkdsk.exe, który naprawia system plików każdej partycji.

Etap 1. Jeśli zdarzy się, że bit zmiany będzie omyłkowo ustawiony przez cały czas, zaloguj się w systemie jako administrator. Wybierz menu Start | Wszystkie programy | Akcesoria | Narzędzia systemowe | Defragmentator dysków. Następnie zdefragmentuj wszystkie dyski, które są sprawdzane podczas rozruchu systemu.

Etap 2. Teraz sprawdź, czy bit zmiany jest nadal ustawiony na 1. Uruchom okno wiersza poleceń Cmd (z uprawnieniami administratora), po czym wpisz następujące polecenie:

fsutil dirty query c:

W razie potrzeby zastąp identyfikator partycji C: inną literą napędu. Jeśli Fsutil wyświetli komunikat Wolumin - c: NIE był zmieniany, udało ci się usunąć problem. W przeciwnym razie wykonaj czynności opisane w następnym etapie.

Etap 3. W dalszej kolejności wpisz w konsoli tekstowej Cmd polecenie

chkdsk /F /R c:

W wypadku partycji systemowej musisz następnie zrestartować system i poczekać, aż upora się z gruntownym testem dysków. Potem ponownie wydaj polecenie Fsutil, aby sprawdzić, czy bit zmiany jest nadal ustawiony na 1 (patrz etap 2). Jeśli tak, pomoże już tylko czynność opisana w etapie 4.

Etap 4. Jeżeli nie uda ci się zresetować bitu zmiany metodami przedstawionymi powyżej, musisz wykluczyć daną partycję z domyślnej procedury sprawdzającej dyski podczas rozruchu. Przywołaj w tym celu konsolę tekstową Cmd (z uprawnieniami administratora) i wprowadź następujące polecenie:

chkntfs /X c:

Od tej pory podczas uruchamiania systemu podana partycja nie będzie sprawdzana w trakcie uruchamiania systemu

Mam nadzieję, że porada się przyda komuś i będzie skuteczna. Może jakieś sugestie bądź dodatki będą mile widziane
Pzdr for All

Identyfikacja sprzętu (tutorial)

Mon, 31 May 2010 13:20:34 +0200

Jeśli masz problem ze sprzętem w systemie, nie znasz producenta tego urządzenia, a tym samym skąd pobrać sterowniki, ten opis powinien ci pomóc.

PCI Vendor i lista urządzeń

Aby z niego skorzystać, wystarczy znaleźć odpowiednie identyfikatory urządzenia w Menedżerze urządzeń.
(PPM, wybieramy Właściwości, zakładka Szczegóły następnie rozwijamy właściwości wybierając Identyfikatory sprzętu. Kartą grafiki jako przykład.

Widzimy informację, która jest już zaznaczona, więc warto na nią spojrzeć bardziej szczegółowo. Po skopiowaniu jej, uczynimy ją bardziej zrozumiałą.
PCI\VEN_10DE&DEV_0611&SUBSYS_00000000&REV_A2

Interesują nas tylko w dane, w kolorze czerwonym (producent) i niebieskim (ID urządzenia).

Mając te informacje, musimy wprowadzić je na stronę internetową (link podany powyżej, PCI Vendor i lista urządzeń ).

Kliknij na "Szukaj" następujące.
"Szukaj" producenta: (Przydatne do identyfikacji na stronie internetowej producenta.)

szukaj urządzenia: (Wyszukaj twoje urządzenie. Pamiętaj, że musisz dopasować zarówno Device Id jak i Vendor Id.)

Jak widzimy na obrazku, nasz sprzęt po identyfijacji to NVIDIA GeForce 8800 GT - teraz możemy przejść na stronę producenta i pobrać sterownik do naszego systemu.

opis pochodzi z SevenForums

Pomoc dla ofiar "Odblokuj obsługę do 128GB RAM dla x86" w Sunrise Seven (tutorial)

Sat, 03 Apr 2010 02:53:30 +0200

Słowo wstępu:
Na fali poczucia własnej boskości, napiszę rozwiązanie krok po kroku dla problemu, którego się dorobiłem przez własny brak rozwagi. Może komuś się to kiedyś przyda, w pogoni za odzyskaniem swojego jądra... systemu operacyjnego (ang. kernel).
-------------------------------------------------------------------------

Problem:
System Windows 7 (Seven) nie chcę się uruchomić.

Objaw:
Po uruchomieniu komputera uzyskujemy na czarnym tle mniej-więcej taką oto informację:

Cytat:Uruchomienie systemu Windows nie powiodło się. Przyczyną może być ostatnia zmiana sprzętu lub oprogramowania. Aby rozwiązać problem:
1. Włóż dysk instalacyjny systemu Windows i ponownie uruchom komputer.
2. Wybierz ustawienia języka, a następnie kliknij Dalej.
3. Kliknij pozycję Napraw ten komputer.
Jeśli nie masz tego dysku, skontaktuj się z administratorem systemu lub producentem komputera, aby uzyskać pomoc.

Plik: \Windows\System32\ntskrnl.exe
Stan: 0xc000000f

Informacje: Nie można załadować systemu Windows, ponieważ nie ma jądra lub jest ono uszkodzone.
Enter=kontynuuj , Esc = zakończ.”

Diagnoza:
System nie odnalazł jednego z niezbędnych plików jądra systemu, przez co Windows nie może uruchomić się poprawnie.
Problem powstał w wyniku użycia opcji "Odblokuj obsługę do 128GB RAM dla x86" w programie Sunrise Seven, która niepoprawnie zadziałała.

Jak to działa w teorii?
Opcja "Odblokuj obsługę do 128GB RAM dla x86" w programie Sunrise Seven:
1. Tworzy kopię oryginalnego pliku jądra (ntkrnlpa.exe) i dodaje do jej kodu odpowiednie wpisy umożliwiające obsługę do 128GB RAM w systemie 32-bitowym. Nazywa tę kopię NTSKRNL.EXE, tym samym nie zastępując oryginalnego pliku jądra.
2. Dokonuje zmian w kodzie magazynu danych konfiguracji rozruchu, przez co komputer przy rozruchu wybiera nowy plik jako ten zawierający jądro systemu. Dodatkowo uruchamia usługę Physical Address Extension (PAE), umożliwiający oprogramowaniu 32-bitowemu korzystanie z pamięci operacyjnej o pojemności 64 GB. Plus uruchamia tryb "testsigning" odpowiedzialny bodajże mniej-więcej za to samo, co PAE, tylko natura tego procesu jest inna. Nieważne. Sam do końca tego nie rozumiem. ;-).
3. Restartujemy komputer i voilà, system widzi więcej niż 4GB RAM (tak przynajmniej twierdzi autor programu oraz autorzy modyfikacji pliku jądra).

W praktyce jednak program czasami pomija punkt 1., i tutaj tworzą się schody. Zostajemy z przeprogramowaną konfiguracją rozruchu, która odtąd szuka pliku jądra, który nie istnieje, bo nie został utworzony. Komputer po ponownym rozruchu nie bootuje poprawnie systemu, i wywala nam wspomniany wcześniej błąd.

Rozwiązanie:
Niestety, informatycy z Redmond jeszcze nie udoskonalili systemu Windows na tyle, aby w razie katastrofy zrobił za nas totalnie wszystko.
Od razu powiem, że możecie zaniechać wszelkie próby odpalenia systemu w trybie awaryjnym czy też w ostatniej znanej dobrej konfiguracji. W ogóle, całe to "awaryjne" menu możecie sobie odpuścić :-). Ale skoro dotarliście aż tutaj to mniemam, że już się sami o tym przekonaliście. Jeśli nie, bo macie bardzo niewiele obycia z komputerem to... zawołajcie kogoś, kto widział kiedyś choćby wiersz poleceń, bo w innym przypadku może być NAPRAWDĘ ciężko samemu sobie z tym poradzić.

Ok, do rzeczy.
Potrzebna nam będzie płyta instalacyjna Windows 7. Niekoniecznie ta Wasza. Jakakolwiek z Windowsem 7. Ba, może nawet dałoby radę odpalić to na płycie instalacyjnej Windows Vista, albo i XP, ale trzymajmy się płyty z Windows 7.
Tylko, na Boga, niech to będzie płyta instalacyjna Windows 7, a nie nośnik z obrazem płyty Windows 7...

0: Jeśli uważasz, że radzisz sobie bardzo dobrze z komputerem, wierszem poleceń, a opcja naprawy systemu z poziomu płyty instalacyjnej nie jest Ci obca, to od razu napiszę, na czym polega cały proces naprawy, cobyś nie musiał przechodzić przez cały infantylny tekst poniżej. Chodzi o utworzenie pliku o nazwie "ntskrnl.exe" (nazwa zmodyfikowanego jądra) w Windows\system32 posługując się plikiem z oryginalnym jądrem ("ntkrnlpa.exe") z tego samego katalogu. Nazwałbym to podmianą, gdyby było co podmieniać - ale, że nie ma pierwotnego pliku ze zmodyfikowanym jądrem...
Z Windows\System32 KOPIUJEMY gdziekolwiek indziej oryginalny plik jądra Windows 7, czyli "ntkrnlpa.exe". Zmieniamy nazwę tej nowej kopii na tę odpowiadającą niepowstałemu plikowi ze zmodyfikowanym jądrem, czyli "ntskrnl.exe". Kopiujemy to z powrotem do Windows\System32. Exit. Restart kompa. System się załaduje. Odpalamy Wiersz poleceń z uprawnieniami administratora, wpisujemy następujący zestaw komend (koniecznie muszą być poprzedzone samą literką odpowiadającą partycji, na której mamy Windowsa, bez zbędnych katalogów):
bcdedit /set kernel ntkrnlpa.exe ENTER
bcdedit /set testsigning off ENTER
bcdedit /set pae ForceDisable ENTER
Restart komputera.

Jeśli jednak nie rozumiesz choćby fragmentu tego, co napisałem powyżej, to nie trać czasu na szukanie rozwiązań swoich mini-problemów w Internecie. Po prostu przebrnij przez to, co napisałem poniżej. Nie zbiedniejesz intelektualnie.

1. Uruchom komputer.
2. Umieść w napędzie płytę instalacyjną systemu Windows 7.
3. Zrestartuj komputer (CTRL+ALT+DELETE).
4. Na początku, przed próbą uruchomienia systemu, pojawi się ekran powitalny BIOS. Będzie tam małym druczkiem napisane, że aby przejść do SETUP wciśnij F2, a żeby przejść do wyboru kolejności BOOTowania wciśnij F12.
Interesuje Cię ta druga opcja, więc wciśnij F12.
Po to, aby wejść do menu opcji skąd komputer ma zczytywać dane przy uruchamianiu się.
5. Na następnym ekranie będziesz miał opcje BOOTowania, oznaczone literkami i nazwami napędów nośników danych i dysków. Wybierz tę odpowiadającą za napęd CD-ROM (czy tam DVD-Rom, BD-Rom, HD DVD-Rom...). Wciśnij Enter.
Wybieramy napęd optyczny zamiast dysku twardego, aby dokonać rozruchu płyty z instalacją Windows, jako że próba rozruchu z dysku twardego zakończyłaby się znowu niepowodzeniem.
6. Poczekaj chwilę, aż pliki instalacyjne Windows 7 się wczytają. Będzie tam taki szary pasek postępu..
7. Jak się już załaduje, pojawi się niebieskie tło, a na nim ramka z wyborem języka. Olej to. Daj po prostu DALEJ czy tam KONTYNUUJ.
Tutaj może się pojawić okno z wyborem użytkownika. Wybierz administratora, albo tego użytkownika, który ma przywileje administratora. Wpisz hasło i kontynuuj. Jeśli to okno nie pojawi się w tym momencie, to znaczy, że mam kiepską pamięć. Ale nie załamuj się. Pojawi się ono na pewno na etapie któregoś z najbliższych kroków. Postąp w ten sam sposób, który właśnie przeczytałeś.
8. Na następnym ekranie będzie duży przycisk zachęcający do instalacji systemu. Grzecznie podziękuj. Gdzieś tam, poniżej, małym druczkiem, napisano, żeby kliknąć tam, aby przejść do naprawy (repair) systemu Windows. Kliknij na tę opcję.
9. Pojawi się kolejne okienko, z wyborem systemu, który chcesz naprawić. Komputer przez chwilę będzie szukał systemów na Twoich partycjach. Jak już skończy, to dokonujesz wyboru. A że prawdopodobnie nie będzie z czego wybierać - klikasz po prostu "Dalej", bo jedyna dostępna opcja jest już zaznaczona.
10. Teraz system naprawy Windowsa Cię sterroryzuje i automatycznie przejdzie do rzeczy, próbując naprawić uszkodzenia. "MOŻE TO POTRWAĆ KILKA MINUT".
Potrwa to naprawdę kilka minut, może nawet długich minut. W końcu wyskoczy z propozycją, aby zrestartować komputer w celu sprawdzenia, czy to działa. Zaproponuje również aby powtórzyć operację, jeśli nic to nie da. Tam będzie opcja ANULUJ, czy coś w tym stylu (da się ją kliknąć dopiero po skończeniu wspomnianej przed chwilą auto-naprawy - a tej nie da się przerwać). Użyj jej.
11. Dalej pojawi się szare menu, z wieloma opcjami, bodajże siedmioma, ale może pięcioma lub sześcioma. Kilkoma, w każdym razie. Będzie tam coś o przywracaniu systemu, i innych pierdołach, które nic w tej sytuacji nie pomogą. No, może poza przywracaniem systemu z wcześniej utworzonej kopii zapasowej - o ile taką posiadasz to może warto spróbować. Ale to chyba więcej zachodu, niż z tym, co ja teraz próbuję zrobić z Twoim komputerem. Wybierz opcję "Wiersz poleceń" (Command Prompt), czy coś takiego.
12. Otworzy się zarąbiste, klimatyczne czarne okienko, z migającym "_", który poprzedza coś w stylu "X:\bla bla bla bla...".
Nie bój się, nie włamujesz się do CIA, choć wygląda to całkiem jak w filmach.
13. Wpisz posłusznie literkę partycji ("dysku"), na której masz zainstalowany system Windows, a po niej wstawdwukropek (":"). Bez żadnych ukośników.
Np. "C:".
Bez cudzysłowu.
Zatwierdź klawiszem ENTER.
Poniżej będę używał "C:", bo większość używa tej partycji dla instalacji Windows.
Zauważ, że migającego znaczku "_" nie poprzedza już "X:\coś tam coś tam", a proste "C:". Nazwijmy to, co poprzedza ten migający znaczek "_" Ścieżką.
14. Wpisz teraz "cd C:\Windows\System32".
Bez cudzysłowu.
ENTER.
Komenda "cd" odpowiada za przeniesienie Cię do żądanego katalogu.
Ścieżka będzie wyglądała teraz następująco: "C:\Windows\System32" - czyli to, co wpisałeś poprzednio. Oznacza to, że jesteś teraz w podkatalogu System32 katalogu Windows na partycji C:. W prostych słowach, poruszasz się właśnie wśród swoich plików i katalogów za pomocą komend tekstowych, a nie, jak na co dzień, kursora w środowisku graficznym (GUI).
Teraz uważaj - ostatnie dwa czy trzy kroki były zupełnie niepotrzebne. Wykonałeś je po to, aby w przyszłości choć trochę ogarniać, o co chodzi z tym całym Wierszu poleceń. Ale nie, nie próbuj się stąd wycofywać. Wpisz sobie jeszcze, ot tak, dla treningu komendę "DIR" i naciśnij ENTER. Pojawi się baaaardzo wiele tekstu - to wszystko to pliki, które znajdują się w katalogu System32. Gdybyś był teraz w zwykłym środowisku Windows, to mógłbyś każdy z nich uruchomić po prostu wpisując jego nazwę. Z poziomu instalki Windows nie da rady.
Teraz już wreszcie zaczniesz naprawiać.
15. Wpisz "copy C:\Windows\System32\ntkrnlpa.exe C:"
(spacja tam jest między .exe a C: )
Jak zwykle, bez cudzysłowu.
ENTER.
Pokaże Ci się napis w stylu, że 1 plik został pomyślnie skopiowany.
Ta komenda, jak sama nazwa wskazuje, skopiuje oryginalny plik jądra systemu - "ntkrnlpa.exe" - z katalogu "C:\Windows\System32" prosto na partycję "C:", bez umieszczania jej w jakimkolwiek katalogu. Dzięki temu będziesz miał drugi, osobny, plik z oryginalnym jądrem.
Teraz będzie najlepsze.
16. Teraz czas na "rename C:\ntkrnlpa.exe ntskrnl.exe"
(tam jest spacja pomiędzy .exe a ntskrnl).
Oczywiście bez cudzysłowu.
ENTER.
Komenda "rename" zmienia nazwę wskazanego pliku bądź katalogu. W tym przypadku ntkrnlpa.exe zmieni sie w ntskrnl.exe
Od teraz będziesz miał plik, którego brakuje Twojemu systemowi, aby się uruchomił. Nie jest to dokładnie ten sam plik, ale wystarczy, że nazwa się zgadza, bo program Sunrise Seven na szczęście żadnego dodatkowego spustoszenia w jakichś dziwnych wpisach nie wyrządził. System będzie myślał, że ma swój upragniony plik. Ma, ale nie ma.
Aby Windows wreszcie zaczął działać, pozostaje nam jeszcze jeden krok.
17. Wpisz bez cudzysłowu "copy C:\ntskrnl.exe C:\Windows\System32".
(spacja między .exe a C:\).
ENTER.
Spreparowany przed chwilą plik trafił właśnie do katalogu, w którym powinien był się znaleźć po wybraniu opcji "odblokowującej obsługę do 128GB RAM dla x86" w programie Sunrise Seven, która z tej czy innej przyczyny nie zadziałała poprawnie.
18. Wpisz "Exit".
Bez cudzysłowu.
Tak jak ta stara piosenka U2.
Wiersz poleceń zniknie.
19. Wciśnij na dole ekranu "Restart" czy coś w tym stylu.
Komputer się zrestartuje.
20. Nic nie naciskaj, żadnego F12. Jeśli pojawi się wybór w jaki sposób chcesz uruchomić system - po prostu wybierz opcję, w której system uruchomi się NORMALNIE.
21. Uciesz się jak nigdy na widok Ekranu Powitalnego Windows 7 i poczuj tę zarąbistą ulgę..
22. Naciśnij START (tzn. ten taki znaczek okrągły z logiem Microsoft, po lewej stronie ekranu, na dole).
23. W "Wyszukaj programy i pliki" wpisz cmd. Nie wciskaj enter. Znajdzie program o nazwie "cmd", z ikonką przypominającą coś, w co się intensywnie wpatrywałeś przez kilka ostatnich minut. Naciśnij na niego prawym klawiszem myszy. PRAWYM.
Z menu kontekstowego, które się pojawi wybierz opcję "Uruchom jako administrator". Pojawi się kolejne okienko, tym razem z prośbą o potwierdzenie. Kliknij "Tak".
24. Znowu jesteś w Wierszu poleceń, ale tym razem już na poziomie systemu. Tutaj możesz zrobić wszystko. Musisz teraz wpisać cztery proste komendy. Pierwsza to:
"cd C:\".
(Oczywiście, "C:\", jeśli Windows jest zainstalowany na partycji C:, a nie np. na D: czy E:.)
Bez cudzysłowu.
ENTER.
Jesteś na partycji C:.
25. Wpisz "bcdedit /set kernel ntkrnlpa.exe"
(spacje są pomiędzy "bcdedit" a "/set", pomiędzy "/set" a "kernel", pomiędzy "kernel" a "ntkrnlpa.exe").
Oczywiście bez cudzysłowów.
ENTER.
Wyskoczy napis potwierdzający pomyślne ukończenie operacji.
Tym samym ustawiliśmy, aby system szukał jądra w pierwotnym pliku z jądrem (o pierwotnej nazwie), a nie tym zmodyfikowanym przez Sunrise Seven, który nie został utworzony (o zmodyfikowanej nazwie).
Zauważ, że wpisując nazwę pliku z pierwotnym jądrem (ntkrnlpa.exe) nie musieliśmy wpisywać dokładnej lokalizacji pliku, czyli "C:\Windows\system32". Wynika to z tego, że komenda "bcdedit /set kernel" wymaga, aby ten plik znajdował się w powyższym katalogu, i automatycznie go tam szuka. Jeśli taki katalog nie istnieje, a co za tym idzie, na danej partycji nie ma zainstalowanego Windowsa, Wiersz poleceń zwyczajnie odrzuci komendę.
26. Wstukaj "bcdedit /set testsigning off"
(spacje są pomiędzy "bcdedit" a "/set", pomiędzy "/set" a "testsigning", pomiędzy "testsigning" a "off").
Bez cudzysłowów..
ENTER.
Znowu, system potwierdzi wprowadzenie zmian.
Ta komenda wyłączy te napisy rozmieszczone w rogach ekranu, które pewnie zauważyłeś po odratowaniu systemu. Poza tym, zrobi jeszcze parę niewidocznych gołym okiem rzeczy, których sam wymienić nie potrafię.
27. Ostatnia już komenda naprawcza:
Wstukaj "bcdedit /set pae ForceDisable".
(spacje są pomiędzy "bcdedit" a "/set", pomiędzy "/set" a "pae", pomiędzy pae" a "ForceDisable").
Nie wpisuj cudzysłowu.
ENTER.
"Operacja ukończona pomyślnie".
Ta komenda wyłączy usługę PAE, której znaczenie pokrótce wyjaśniłem na początku tekstu.
28. Ostatnia komenda sprawdzi, czy wszystko działa.
Wpisz "bcdedit /enum"
(spacja pomiędzy "bcdedit" a "/enum").
ENTER.
Wyskoczy trochę tekstu, kilkanaście wierszy. Powinny się w nim znajdować m.in. następujące linijki:
testsigning No
kernel ntkrnlpa.exe
pae ForceDisable

Jeśli tak rzeczywiście jest, to problem masz już całkowicie z głowy.

29. Wyłącz Wiersz poleceń, zrestartuj komputer i pomyśl, że warto czasem wykazać trochę dobrej woli w stosunku do ludzi, których się nie zna, albo nawet nigdy nie pozna.
---------------------------------------
W razie wątpliwości i problemów - numer Gadu: 1144.
W razie problemów - piszcie tylko w ostateczności, kiedy macie pewność, że nic nie spieprzyliście wykonując te kroki. Nie obiecuję, że pomogę, bo nie jestem informatykiem.
W razie wątpliwości - piszcie kiedykolwiek, postaram się rozjaśnić to, co zagmatwałem.
---------------------------------------

Nie krępujcie się powielać i modyfikować tego tekstu wg własnego uznania. Proszę tylko, abyście umieszczali zawsze gdzieś-tam w stopce mój nick jako pierwotnego autora tych wypocin. Dziękuję.

Tekst dedykuję koleżance Lalik ;-).

Pozdrawiam.

Windows 7 błąd 80070002 podczas aktualizacji Windows Update (porada)

Mon, 15 Feb 2010 14:56:29 +0100

Podczas aktualizacji Windows 7 wyskakuje komunikat z błędem “błąd 80070002″. Następnie została wyświetlona lista aktualizacji które nie zostały zainstalowane. (Błędy podczas aktualizacji Windows 7 programem Windows Update).

Aktualizacje zakończone niepowodzeniem: 7
Liczba znalezionych błędów:
Kod: 8007000B

Czasami pomaga wpisanie w linii wiersza poleceń następującej komendy: fsutil resource setautoreset true c:\

Jeżeli natomiast po wpisaniu komendy nadal będziemy otrzymywali komunikat z błędem 80070002, warto usunąć pliki tymczasowe aktualizacji używane w Windows 7. W celu usunięcia tymczasowych plików aktualizacji przechodzimy na dysk C: do katalogu Windows\SoftwareDistribution\DataStore i kasujemy całą zawartość.

Jeżeli mamy problem z skasowaniem całej zawartości należy zatrzymać usługę Windows Update. Po skasowaniu plików uruchamiamy ponownie Windows Update.
Źródło: tricks.com.pl

Windows 7 32bit - 4GB RAMu i więcej (tutorial)

Fri, 01 Jan 2010 18:13:45 +0100

Witam. Wiele było tematów na rożnych forach ja chciałbym wam powiedzieć jak to zrobić w 2 minuty.

1. Ściągamy Sunrise Seven : DOWNLOAD
2.Instalujemy i uruchamiamy program
3.Wchodzimy w zakładkę Wydajność i zaznaczamy:

program ma również wiele innych funkcji np:
-zmienianie wyglądu ekranu logowania
-zmienianie wyglądu paska zadań ( z kostek w paski jak w XP)
-ustawianie całkowitej przezroczystości obramowania okien

I to na tyle

Stereo Mix w Windows 7 (porada)

Sun, 13 Dec 2009 14:02:24 +0100

Domyślnie Stereo Mix jest w Windows 7 wyłączony. Jak właczyć?

Szukanie i aktualizacja sterowników oraz identyfikacja sprzętu (porada)

Sun, 15 Nov 2009 20:06:20 +0100

Porada ta powstaje dla osób mających problemy ze znalezieniem odpowiednich sterowników dla ich systemu operacyjnego oraz z ich aktualizacja do najnowszych wersji. Pomoże on także osobą które nie znają posiadanych przez siebie komponentów.

Oczywiście wspomnę tylko tytułem sprzętu, że zawsze należny sprawdzić stronę producenta komputera lub jego podzespołu i dowiedzieć się, czy istnieją sterowniki których poszukujemy.

Jeśli jednak użytkownik jest zbyt mało zaawansowany można ten proces uprościć i w znacznym stopniu zautomatyzować.

Dla osób wiedzących czego szukają proponuje zapoznanie się z poradnikiem już istniejącym w ramach serwisu autorstwa kolegi slawektor znajdującego się tu: "Nie można odnaleźć sterownika dla systemu Windows 7" (tutorial)

Dla osób poszukujących sterowników do napędu DVD w wyniku niemożliwości instalacji systemu Windows polecam zapoznać się z tym poradnikiem: Brak wymaganego sterownika urządzenia stacji dysków CD/DVD (porada)

Dla osób które nie czują się na siłach proponuje inną metodę.

Czytając poradę proszę zwracać uwagę na nazwy jakie podaje. DriverMax to nie to samo co Drivermax agent.

DriverMaxa uruchomimy z menu start a program Drivermax agent uruchamia się sam i pracuje w tle. Dostać się do niego możemy poprzez pasek zadań i klikając na DriverMax agent.

Operować będę na darmowym programie DriverMax.

Należy wejść na stronę: http://www.innovative-sol.com/drivermax pobrać program i zainstalować go w systemie.

Podczas instalacji program przeprowadzi indeksowanie posiadanych sterowników. Należy się na to zgodzić i odczekać chwilę aż indeksowanie zostanie zakończone.

Jeśli wyrazimy na to zgodę w ostatnim etapie instalacji to po jej zakończeniu program zostanie uruchomiony.

Następnie musimy się w programie zarejestrować.

Dokonujemy tego klikając w pole u dołu okna z napisem not registered – please click heare. Klikamy ok w okienku które się pokazało i jesteśmy przenoszeni do kreatora . Klikamy next a następnie wybieramy I would like to create a new account i klikamy next. Wypełniamy formularz i ponownie klikamy w next. Po zakończeniu rejestracji klikamy finish i odbieramy maila wysłanego na podany przez nas adres i klikamy w zamieszczony w nim link aktywacyjny. Po dokonaniu aktywacji wyłączamy i ponownie uruchamiamy DriverMaxa.

Teraz możemy przejść do części właściwej.

Widzimy ekran podzielony na 4 kategorie po najechaniu na ich nazwy rozwija nam się lista dostępnych opcji.

  1.jpg (Rozmiar: 82.76 KB / Pobrań: 2073)

Jako, że chcemy sprawdzić obecnie czy dla posiadanych przez nas sterowników dostępne są jakieś aktualizacje wybieramy belkę o nazwie Driver dowloads and info a następnie chceck online for driver updates.

  2.jpg (Rozmiar: 108.21 KB / Pobrań: 1099)

Wyświetlane będą okna informacyjne o tym co robi program oraz okno z prośbą o zatwierdzenie postanowień na co oczywiście się zgadzamy.

Połączymy się z internetem i zaprezentowana zostanie nam strona z wynikami skanowania.

Przy nazwach naszych urządzeń (na rysunku oznaczone symbolem 4 ) mamy podana posiadana wersję sterownika (na rysunku oznaczone symbolem 5 ) oraz najnowszą dostępną (na rysunku oznaczone symbolem 6 ). Urządzenie z aktualnymi sterownikami sygnalizowane są zielona ikoną (na rysunku oznaczone symbolem 1 ) a stare sterowniki czerwoną (na rysunku oznaczone symbolem 2).

  3.jpg (Rozmiar: 98 KB / Pobrań: 1691)

Przy każdej nazwie urządzenia na końcu po prawej stronie mamy symbol dyskietki (na rysunku oznaczone symbolem 3). Klikamy w niego tylko przy pozycjach z czerwona ikoną i otwieramy takie odnośniki w nowych kartach przeglądarki.

Na stronach które nam się ukazały mamy wiele informacji ale nas interesuje tylko opcja dowload driver przy najnowszych sterownikach. Klikamy w nie i na stronach które nam się otworzą klikamy w continue – Free DriverMax user. Następuje odliczanie po zakończeniu czasu nastąpi pytanie przez przeglądarkę czy pliki pobrać czy może uruchomić w programie DriverMax. Wybieramy to 2 wyjście.

  4.jpg (Rozmiar: 88.7 KB / Pobrań: 1315)
  5.jpg (Rozmiar: 43.75 KB / Pobrań: 853)

Po chwili wyskoczy okienko z pytaniem które zatwierdzamy wybierając yes tyle razy ile pobieramy sterowników.

W tym momencie wyskoczy nam okienko Drivermax agent.

Czekamy spokojnie aż program pobierze sterowniki i przeniesie je do dolnej części ekranu.

W tym miejscu nadmienić należny, że korzystamy z darmowej wersji programu (istnieje możliwość zapłacenia za wersję pro). Jedyny limit jaki to na nas nakłada to fakt, że w ciągu doby możemy pobrać tylko 2 sterowniki. Więc nie pozostaje nam nic innego jak po prostu poczekać na pobranie wszystkich sterowników w ciągu kilku dni, lub instalować je po kilka pozycji. Czasami program potrafi pobrać większą ilość sterowników wiec jeśli komputer jest cały czas włączony proponuję zostawić zminimalizowanego Drivermax agenta w oknie powiadomień. Będzie pracować i pobierać sterowniki bez interakcji z nami.

Gdy już mamy pobrane przez program wszystkie sterowniki ( lub chcemy instalować na części tyle ile w danym momencie posiadamy) uruchamiamy Drivermax agent i w sekcji drivers alredy dowloaded zamaczany tyle sterowników ile jest dostępne i po lewej stronie klikamy Install drivers.

Postępujemy wg kreatora instalacji który się uruchomi i po komunikacie o zakończeniu instalacji zgadzamy się na ponowne uruchomienie komputera.

Jeśli zdecydowaliśmy się na instalację po kolejnych dogranych sterownikach operacje powtarzamy jednak nie zaznaczamy wszystkich pobranych aktualizacji a tylko te nowe. Nowe od już zainstalowanych różnią się ikoną przed nazwą sterownika. Nowe są niebieskie a już zainstalowane szare.

W ten sposób podstępujemy aż do zainstalowania wszystkich proponowanych sterowników.

Na tym etap aktualizacji sterowników się kończy.

Następnie opisze sytuacje w której ani użytkownik ani system operacyjny nie potrafią rozpoznać posiadanego sprzętu.

Uruchomiamy Driver maxa i w wybieramy belkę o nazwie Driver dowloads and info a następnie
Identifi unknown hardware.

Czekamy aż program wykona potrzebne operacje a następnie naszym oczom ukaże się strona internetowa zawierająca informacje o nieznanych urządzeniach. Wybieramy interesująca nas pozycję i w sposób już wyżej opisany pobieramy i instalujemy proponowane sterowniki.

Oczywiście opisałem tylko proces rozpoznawania sprzętu i aktualizacji sterowników. Sam program DriverMax ma więcej funkcji ale nie były one tematem tej porady.

Oparłem się o program DriverMax jednak nie jest on jedynym programem służącym do tych zadań. Proponowałbym użytkownikom korzystającym z innych programów zamieścić poniżej ich opis aby odbiorcy mogli wybrać odpowiadający im program.

Proszę pamiętać iż to tylko program. Mogący nie zawsze działać poprawnie i wskazywać poprawne sterowniki. Proszę sprawdzać ich ocenę i opis przed ich wybraniem.

Pozdrawiam i życzę powodzenia w aktualizacji sterowników i identyfikacji nieznanego sprzętu.

Połączenie Xbox 360 na Windows 7 (tutorial)

Wed, 11 Nov 2009 18:27:46 +0100

Witam, chciałbym pomóc osobom które mają problem z połączeniem Xbox 360 poprzez udostępniania połączenia na Windows 7.

W moim przypadku Xbox 360 łączy się poprzez kabel z laptopem a sam laptop z internetem poprzez sieć WiFi.
Karta sieciowa (bezprzewodowa) ma standardowe ustawienia do łączenia z internetem. Te ustawienia mogą się różnić. Jedynie co trzeba zmienić to we właściwościach karty sieciowej przechodzimy do zakładki "Udostępnianie" i zaznaczamy tam 1 opcje (jak widać na obrazku poniżej...

W ustawieniach karty sieciowej która łączy się z Xbox 360 zmieniamy :
IP: 192.168.137.1
Maska : 255.255.255.0
resztę pozostawiamy pustą

Na Xbox 360 ustawiamy tak :

IP: 192.168.137.2
Maska:255.255.255.0
Bramka: 192.168.137.1
oraz DNS na 192.168.137.1

Poproszę reputa jak Wam pomogłem

Windows 7 a stare karty muzyczne firmy Creative (tutorial)

Sat, 31 Oct 2009 05:06:19 +0100

Niniejszy poradnik powstaje dla wszystkich mających problemy z działaniem starych kart dźwiękowych firmy Creative pod systemem Windows 7.

Normalnym jest, że producenci z czasem dla swych starych produktów zaprzestają ich wspierania, lub świadczą je w bardzo ograniczonym stopniu, aby pokazać swoje choćby minimalne zaangażowanie.

Taki los spotkał np. kartę muzyczną Sound Blaster 5.1.

Jednak zawsze pozostają sterowniki nieoficjalne( takie które powstały z aktywności społecznej lub w ramach jakiegoś projektu).

Próba instalacji sterowników proponowanych przez Windows Update w przypadku w/w karty skutkować może nawet uszkodzeniem systemu w takim wypadku należy użyć ostatniej znanej dobrej konfiguracji i wykonać proponowane przeze mnie niżej kroki. Tak samo postępujemy w wypadku instalacji sterowników które nie działają.

1.W pierwszym kroku usuwamy wszelakie instalowane przez nas oprogramowanie i sterowniki odnoszące się do problematycznego sprzętu.
2.Wchodzimy na stronę << http://kxproject.lugosoft.com >> i z działu download pobieramy odpowiednią dla nas paczkę.
3.Po jej pobraniu uruchamiamy pobrany plik exe i postępujemy według porad kreatora instalacji.
4.Po zakończeniu instalacji dokonujemy proponowanego ponownego uruchomienia komputera ( oraz jeśli będzie to proponowane to również po ponownym starcie systemu).

Na tym kończy się etap instalacji i poprawnego rozpoznania sprzętu przez system Windows 7.

Dla testu uruchamiamy jakiś w miarę długi plik muzyczny lub video.
Skutkiem naszego testu może być albo słyszenie muzyki lub nie. W pierwszym wypadku nasze działania można uznać za zakończone. Jeśli jednak dźwięku nie ma ( co nie znaczy, że sterowniki są złe) należy przystąpić do konfiguracji systemu Windows, kX Audio Driver oraz kX mixer. Nie wyłączamy odtwarzanego audio/video a po zakończeniu jego odtwarzania uruchomiamy je ponownie.

1.W pierwszym kroku klikamy w obszarze powiadamiań na ikonę głośnika prawym przyciskiem myszy i wybieramy opcje regulacji głośności i w okienku które się pokazało zamaczany wszystkie dostępne pola wyboru.
2.Następnie aby dowiedzieć się, że sterowniki jednak są i działają poprawnie w obszarze powiadamiań klikamy prawym przyciskiem myszy na głośniku i wybieramy otwórz mikser głośności. Obserwujemy wyniki i widzimy, że jednak odtwarzanie trwa i system widzi aktywność a dźwięku jednak nie ma. W polu oznaczonym urządzenie powinien się pokazywać taki właśnie postęp w postaci zmieniającej się skali dźwięku. Jeśli tego nie widzimy klikamy w znajdujące się niżej symbol przedstawiający strzałkę skierowaną w dół i po kolei wybieramy urządzenia aż do momentu uzyskania efektu postępu opisanego wyżej. Zapamiętujemy nazwę tego urządzenia do kolejnego kroku.
3.Prawym przyciskiem myszy w obszarze powiadomień klikamy na głośnik i wybieramy opcję urządzenia do odtwarzania. Odnajdujemy zapamiętane urządzenie, klikamy na nie a następnie w znajdującą się niżej rozwijalną listę nazwaną ustaw domyślne i zatwierdzamy przyciskiem ok.

Od teraz wszystko powinno działać jak należy.

Konfiguracji mixera ( w tym wypadku kX mixer) dokonujemy w menu start – wszystkie programy – kX Audio Driver – kX mixer.

Wszystko powinno być opisane po polsku więc przytrzymując wskaźnik myszy nad suwakami lub ikonami dostaniemy opis czego dotyczą i w ten sposób skonfigurujemy np. mikrofon.

Dziękuje za uwagę i życzę powodzenia ze starymi podzespołami

Nie można odnaleźć sterownika dla systemu Windows 7 (tutorial)

Tue, 06 Oct 2009 10:23:12 +0200

Nie możesz odnaleźć sterownika dla systemu Windows 7? Można to sobie ułatwić w następujący sposób:

Uruchom przeglądarkę Internet Explorer (na innych ta usługa nie działa)

Przejdź do: http://Catalog.Update.Microsoft.com

Na przykład: system Windows 7 nie wykrył mojej karty graficznej GeForce 8800 GT wpisuję:

GeForce 8800 Windows 7 i już mamy wykaz sterowników:

Można zobaczyć dokładne informacje co to za sterownik.

Jest to bardzo pomocne jeżeli mamy jakieś nieznane urządzenie, wchodzimy: Panel sterowania/ menadżer urządzeń prawoklikiem na te urządzenie/właściwości/szczegóły/identyfikatory sprzętu

Wartość MONITOR\SAM0253 kopiujemy wklejamy w: http://catalog.Update.Microsoft.com
I wiemy już co to za urządzenie: monitor podałem dla przykładu bo akurat mam wszystkie urządzenia

Wykaz usługi Microsoft Update można przeszukiwać według różnych pól i kategorii aktualizacji. Obejmuje to tytuł aktualizacji, opis, odpowiednie produkty, klasyfikacje i artykuły z Bazy wiedzy (np. KB9123456). Podczas wyszukiwania aktualizacji sprzętu („sterowników”) można też wyszukiwać model sterownika, producenta, klasę lub 4-częściowy identyfikator sprzętu (np. "PCI\VEN_14E4&DEV_1677&SUBSYS_01AD1028"). Dodając kolejne terminy wyszukiwania, można zawężać zakres wyszukiwania.

Skalowanie gier 3D w Windows 7 32/64Bit (porada)

Thu, 24 Sep 2009 19:17:22 +0200

Witam.

A więc do rzeczy, są tematy, że ludzie mają problemy z skalowaniem gier na Windows 7 a dokładniej, że po bokach są czarne paski jak na 4:3 a nie 16:10 dotyczy to laptopów.

Z czego wynikał ten problem?

W przypadku kart nVidia Geforce, panel sterowania dostosowywał rozdzielczość gry do rozdzielczości pulpitu, wszystko było ok jeżeli:

Pulpit miał rozdzielczość np: 1280x800
Gra miała też: 1280x800

Wtedy było wszystko normalnie bez czarnych pasków, wszystko się zmieniało jeżeli mieliśmy ustawione np:

Pulpit: 1280x800
Gra: 1024x760

Efektem było tego ekran 4:3 bez rozszerzania go (czarne paski po bokach).

-------------------------------------

Napiszę teraz jak się pozbyć tego problemu w wszystkich grach które nie mają obsługi rozdzielczości 1280x800 (usunięcie czarnych pasków i format 16:10).

1. Klikamy prawym przyciskiem myszy na pulpicie i wchodzimy do: "Panel Sterowania NVIDIA".
2. Klikamy na: "Wyświetlanie" a potem "Zmień skalowanie monitora płaskiego"

3.

4. Zaznaczamy: "Używaj skalowania NVIDIA", OK, Zastosuj (Automatycznie zmieni się z powrotem na "Używaj wbudowanego skalowania monitora ale nic nie ruszajcie ustawienia są zastosowane!)
5. Wychodzimy z Panelu.

Po tym wszystkim w grach które nie mają rozdzielczości 1280x800 będzie wszystko OK.

Na temat ATI, jeżeli występuje też taki problem, powinno być podobnie jak w NVIDIA ale nie jestem pewny.
----------

Sprawdzone przez: Kernel
Napisane przez: Kernel
Oryginalnie przez: Kernel

Jeżeli był już taki wątek, to sorrka ale zawsze się przyda.

Dzięki.